Afgelopen zaterdag heb ik de kittens van Gitta naar beneden verhuisd. Sinds ik probeer ze wat vast voer te laten eten werd het in de slaapkamer nogal een kliederbende. Dat is namelijk het enige vertrek in mijn huis waar vloerbedekking ligt.

In de woonkamer maakte ik een plek voor de kittens met konijnenhekjes. Die had ik in de slaapkamer ook al in gebruik, dus toen ik ze mee naar beneden nam liepen de kittens even "los" in de slaapkamer. Toen ik boven kwam om ze op te halen trof ik kleine Yari aan, tussen zijn pootjes hield hij twee rode katertjes. Hij keek me aan met een blik van "ik heb even op ze gepast, goed hè?" Ik was helemaal trots op mijn ventje.

Eenmaal beneden moesten de kleintjes even wennen en dat ging gepaard met hevig gepiep. Gelukkig bleef mama Gitta rustig en ging ze al snel bij ze liggen. Dat hielp, ze kalmeerden al snel.

Het eten gaat nog niet helemaal van harte. Maxim en Jolie willen helemaal nog niet eten, de andere vier wel, maar ze groeien er nog niet echt lekker van. Komt natuurlijk ook omdat ze nu meer bewegingsruimte hebben en dus meer energie verbranden. Er zit niets anders op dan hopen dat ze snel beter gaan eten. Tot die tijd blijf ik toch maar bijflessen. Dat had ik vandaag niet gedaan, met als gevolg dat vier van de zes kittens waren afgevallen. Nadat ik ze een flesje had gegeven zaten de grammen er weer bij, dus ze hadden gewoon een leeg buikje.

Vandaag zijn de kleintjes vier weken en gezien de omstandigheden ben ik niet eens heel ontevreden over de gewichten. De zwaarste is Pierre, die vandaag na het flessen 470 gram weegt. Michel is de lichtste met 350 gram. De andere vier zitten daar tussenin. Maxim en Pascal zijn de vier ons ook gepasseerd, de meisjes wegen rond de 360-370 gram. Dus op zich helemaal niet slecht gezien de omstandigheden.

Gisteren heb ik foto's gemaakt, die moet ik nog uitzoeken en zal ik morgen op de site zetten. De kleintjes waren niet erg in de mood voor een fotoshoot, dus ik hoop dat er toch nog wat leuke plaatjes tussen zitten.

Twee weken zijn de kittens van Gitta en het gaat met alle zes nog steeds goed, de omstandigheden in aanmerking genomen. Het bijflessen gaat nog steeds gestaag door, want ik heb niet de illusie dat Gitta nog genoeg melk zal gaan geven voor al haar kittens. Een paar nachten heb ik de nachtvoeding om een uur of drie overgeslagen, maar dat merkte ik gelijk in stagnerende gewichten, dus de laatste dagen er toch maar weer uit 's nachts.

Gitta doet het verder nog steeds prima, ze zorgt goed voor haar kleintjes en bewaakt ze trouw. Dat doet ze wel een stuk minder fanatiek dan haar moeder Nina. Nina is altijd een enorme stresskip als ze kittens heeft, bij Gitta is tot nu toe geen sprake van stress. Zelfs als er om haar heen ruzie wordt emaakt blijft ze rustig en bedaard. Ze komt even kijken wat er loos is en waar het kabaal vandaan komt, en gaat vervolgens terug naar haar kroost.

Ik wil proberen om de kittens eind deze week, als ze zo ongeveer drie weken zijn, te gaan spenen met een papje van kittenmelk met rijstebloem. Ik hoop dat ze dat willen pakken, zodat het groeien hopelijk wat sneller gaat.

Daarvoor moet eerst de slaapkamer nog een beetje worden verbouwd, zodat ze niet de hele boel gaan onderkliederen als ze zelf gaan eten. Als Gitta het goed vindt, wil ik de kittens nog minstens twee weken boven houden en ze pas dan naar de woonkamer verhuizen.

De kittens hebben inmiddels namen gekregen, omdat de geslachten nu echt duidelijk zijn. Het zijn Franse namen geworden, omdat Veyron, de vader van de kttens, oorspronkelijk uit Frankrijk komt. Michel, Maxim, Pierre en Pascal zijn de katertjes, en Jolie en Sabine de poesjes.

Ik ben echt supertrots op de klene rakkertjes van Gitta. Ze zijn zo leuk en aanhankelijk. Ze weten het al als ik met het flejse kom, ze klimmen op mijn hand als ik die in de doos steek en ze drinken vol overgave, waarna ze langzaam in slaap sukkelen met het speentje nog in hun bekje. Ze moeten gewoon blijven groeien en het redden, dat verdienen die kleine vechtertjes gewoon !

De afgelopen week was heel spannend voor Gitta en haar kittens. Een paar dagen na de geboorte bleek dat Gitta te weinig melk had voor haar zestal. Ze wilden niet erg groeien en dus moest ik na een paar dagen gaan bijflessen. Gelukkig pakten de kleintjes het flesje, maar groeien wilde nog steeds niet heel erg opschieten. Dus nog meer bijflessen, ook 's nachts.

En Gitta ondertussen aan het "krachtvoer" en de venkelthee in de hoop dat haar melkgift toch nog goed op gang zou komen. Vorige week vrijdag ben ik ook met Gitta bij de dierenarts geweest om haar voor de zekerheid te laten onderzoeken. Gelukkig is ze niet ziek, geen koorts en verder ook niets verontrustends. De dierenarts heeft alleen wat haar rond een paar tepels weggeschoren zodat de kittens er beter bij kunnen. Een paar tepels zijn inmiddels goed "op gang" gekomen, het zwart tabby kitten, waarschijnlijk een kater, heeft kennelijk meestal een goede tepel, want hij groeit prima, bijna zonder bjflessen. Af en toe probeer k het toch, in de hoop dat hij wat moedermelk voor de rest over laat.

Afgelopen vrijdag was er nog even paniek, want ik was mijn kittenflesje kwijt. Eén van de andere katten, Yari staat met stip op één van de verdachtenlijst, was er mee aan de haal gegaan toen ik het kennelijk even op de aanrecht had laten liggen. Dus halsoverkop een nieuw flesje gehaald, en ondertussen zoeken en zoeken, want rubber speentjes vinden sommige katten erg lekker maar zijn niet zo heel goed voor hun maag en darrmen. Gelukkig vond ik zaterdagochtend eerst het speentje (nog intact) en wat later ook het flesje terug. Vanaf nu dus heel goed opletten dat Yari er niet met het flesje vandoor kan gaan. Hij probeert het nog steeds, als ik de kittens aan het flessen ben staat hij er met zijn neus bovenop.

 

Gitta doet het verder super, ze zorgt vol overgave voor haar kleintjes en wijkt nauwelijks van haar kroost. Dus reden te meer om voor ze te vechten en er alles aan te doen ze door deze eerste weken heen te krijgen, zodat ze daarna hopelijk op eigen kracht lekker gaan doorgroeien.

Op maandag 4 juni zijn Gitta's kittens geboren.

's Morgens was er nog niets aan de hand.Ik besloot om nog maar een paar uurtjes te gaan werken. Ook de hele middag was Gitta nog rustig, maar 's avonds merkte ik dat de bevalling was bgonnen. Gitta had geen rust, en kroop steeds in haar kraamdoos, die in de woonkamer stond. Af en toe miauwde ze, en ik moest bij haar blijven, als ik maar naar de keuken ging kwam ze me al achterna.

Om kwart over tien besloot ik om Gitta mee naar de slaapkamer te nemen. Ik zette haar doos in de kittenkooi en ging op bed een beetje radio liggen luisteren. Om vijf over half elf stond ik op en keek bij Gitta. Ze zat naast de kittenkooi en draaide rondjes. Haar eerste kitten was al bijna geboren ! Ik had niets gehoord, ze had niet luidkeels liggen spinnen zoals haar moeder Nina, en ook het karakteristieke hijgen had ik niet gehoord. Tien minuten later werd haar tweede kitten geboren en nog eens tien minuten later nummer drie.

Toen nam ze even pauze. Om vijf over half twaalf werd nummer vier geboren, en al vijf minuten later de vijfde. Ik bleef bij haar zitten om haar te helpen met afnavelen en droog wrijven van de kleintjes, want het ging allemaal zo snel dat ze het niet bij kon benen. Om half één verschoonde ik het laken waar Gitta op lag en ging slapen, in de veronderstelling dat het bij vijf kittens zou blijven. Groot was dan ook mijn verbazing toen ik 's morgens opstond en er ineens drie rode kittens waren...dat waren er toen ik ging slapen nog twee.

Een groot nest dus van maar liefst zes kittens, waar Gitta haar pootjes aan vol heeft. Omdat het er zes zijn, zijn ze ook niet zo zwaar, vier waren iets boven de 100 gram, twee bleven op 90 gram steken bij de geboorte.

Gisteren ben ik begonnen met twee keer per dag bijflessen, want ze waren allemaal afgevallen. Ik probeer alle kittens wat melk uit het flesje te laten drinken, zdat ze ook de moedermelk eerlijk verdelen. Ook vandaag willen de gewichten van de meesten nog niet erg in de lift, maar als ze maar niet verder afvallen ben ik voorlopig tevreden.

Nog zo'n anderhalve week, dan worden Gitta's kittens geboren.  Sinds een paar dagen is het echt zomerweer, met als gevolg dat Gitta het niet zo best heeft. Languit ligt ze op de over het algemeen koele kurkvloer, ze komt alleen overeind om te eten, of om ergens anders te gaan liggen als ze maar half denkt dat iemand haar lastig valt. En dat lastig vallen moet je dan ruim zien: een keer over haar koppie aaien door mij valt net zo goed in die categorie als Yari of Oskar die langs komen rennen. Toch lijkt ze iets minder boos te zijn dan de afgelopen weken, ze moppoert niet meer zo hard. Maar het kan ook zijn dat ze er gewoon de energie niet meer voor heeft. Echt heel erg dik is Gitta niet, haar moeder was tegen het einde van haar zwangerschappen altijd tonnetje rond. Maar dat zegt niet alles over het aantal kittens of over hun geboortegewicht. Gitta is langer van bouw dan haar moeder, dus wie weet heeft ze toch wel vier kittens bij zich. Maar ik heb geen idee, want ik doe niet mee aan de laatste trend onder fokkers, namelijk een pretecho laten maken. Hartstikke leuk hoor, zo'n foto van de barmoeder waarin kittens zichtbaar zijn. Maar ik vind het gewoon de stress voor de moederpoes niet waard. Als er nou wat aan de hand is, dan is het wat anders, maar voor de lol ? Nee, voor mij hoeft dat niet. Maar als collega-fokkers daar anders over denken en het wel doen is het mij natuurlijk prima.

Met de twee jongemannen hier in huis gaat het ondertussen prima. Yari en Oskar waren na een paar dagen dikke vrienden. Oskar kreeg van Yari maar amper de kans om te wennen aan zijn nieuwe huis, als het aan Yari had gelegen waren ze op dag 1 al vriendjes geworden. Maar nu ravotten ze lekker samen, er worden onderling oortjes en kopjes gewassen en er valt geen onvertogen woord meer tussen de heren. Oskar eet en groeit goed, hij is sinds hij hier woont al lekker aangekomen. Yari is een paar ons lichter, die maakt niet zo'n haast met groeien. Maar beiden zijn gezond en tevreden, en daar gaat het tenslotte om, nietwaar. Vanwege het mooie weer mogen ze ook regelmatig buiten op het balkon, en ook dat vinden ze geweldig. Oskar ligt graag in een plantenbak, nu mag dat nog want er staan nog geen plantjes in.