Britt verwachtte haar derde nestje eind januari. Dat het geen groot nest zou worden, daar hield ik al rekening mee. In tegenstelling tot haar vorige twee nesten was ze nu niet veel aangekomen, ondanks meerdere dekkingen door Coos.
De laatste dagen van januari zocht Britt een plekje om te bevallen. Ze kroop onder in de krabton en ik zette een kaamdoos voor haar klaar. Maar er gebeurde niets. De dagen verstreken zonder dat Britt definitief aanstalten maakte om te bevallen. Verder merkte ik niets aan haar. Ze at en dronk, ging op de kattenbak en ging verder gewoon haar gang. Wel liepen haar tepels vol met melk en kregen haar twee kleindochters Guusje en Missy van bijna 5 maanden meer dan gemiddelde aandacht van oma.
Ik begon te denken dat Britt misschien schijnzwanger was. Donderdag maakte ik een afspraak bij de dierenarts voor de volgende dag. Ik ging er inmiddels vanuit dat ze geen kittens droeg, maar wilde zeker weten dat ze verder in orde was. De dierenarts bevoelde aandachtig haar buik. 'Ik voel hier iets dat ik niet vertrouw', zei ze. Ze haalde er een collega bij, die tot dezelfde conclusie kwam. Britt liet de onderzoeken onbewogen toe. Geen enkel moment gaf ze aan pijn te hebben. Voor de zekerheid werd er een echo gemaakt. Daarop was niet duidelijk te zien wat er mis was. Ook het maken van de echo liet Britt zonder protest over zich heen komen. De twee dierenartsen kwamen tot de conclusie dat Britt 'open' moest. De dierenarts wees me er op dat de kans groot was dat haar baarmoeder moest worden verwijderd. Ik aarzelde 1 seconde. Dat was er eigenlijk al 1 te veel. Het welzijn van mijn meisje gaat hoe dan ook boven alles. Dus ging ik naar huis, in afwachting van een telefoontje van de dierenarts. Die had niet meteen tijd, Britt moest er tussen worden geschoven op de OK. Maar aangezien ze geen enkel teken gaf zich niet lekker te voelen leek dat geen probleem.
Een paar uur later ging de telefoon. Het verhaal dat ik te horen kreeg was verbijsterend. Het bleek dat er 1 kitten in de baarmoeder zat, met het kopje klem in de baarmoedermond. De baarmoeder was gescheurd en het lijfje van het kitten lag buiten de baarmoeder, in de buikholte. Uiteraard leefde het kleintje niet meer. In de buikholte zat vocht dat zo goed mogelijk is weggezogen. Britt's baarmoeder en eierstokken werden verwijderd en ze lag nog een paar uur aan het infuus voordat ze begin van de avond weer naar huis mocht. De komende dagen krijgt ze ontstekingsremmer en antibiotica om ervoor te zorgen dat ze goed herstelt.
Dit betekent uiteraard het einde van haar 'carrière' als fokpoes. Jammer dat het nestje met Coos er niet is gekomen, maar ik ben ongelooflijk blij dat ze er nog is. Heel veel dank aan mijn kundige dierenartsen die ontdekten dat er iets mis was en meteen hebben ingegrepen.