De belevenissen van de bewoners van Cattery Jarinina

Over twee dagen zijn Gitta's kittens drie weken oud. De tijd vliegt weer, al komt dat ook omdat ik er vrij intensief mee bezig ben vanwege het flessen. Gemiddeld om de vier uur krijgen de meeste kittens een flesje. Er zijn er eigenlijk maar twee die bijna genoeg bij Gitta drinken. 

Deze week is Maureen, de fokker van Einar, de vader van de kittens, op kraambezoek geweest. Twee van de drie rode mannetjes zijn rood zilver tabby, nummer drie is rood tabby. Van de twee black tabby katers is eentje zilver. Bij de meisjes is het wat lastiger. Eentje lijkt tortie, nummer twee lijkt tortie smoke. Of ze tabby zijn is wat lastig te bepalen. Maar gelukkig hoeft de stamboom nog niet te worden aangevraagd. 

Vandaag ben ik met één van de kleintjes even bij de dierenarts geweest. Hij had wel een erg dikke buik. De kleine vent heeft een klysma gekregen, hoewel hij toen we bij de dierenarts waren al een stukje dunner was geworden. Een ons per dag groeien is echt te veel van het goede. 

Binnenkort verhuizen de kittens waarschijnlijk naar de woonkamer. De doos begint te klein te worden voor Gitta en haar kleintjes. Ik hoop dat dat goed gaat en dat Gitta niet vervelend gaat doen. Maar gezien de ervaringen met haar vorige nestjes houd ik er maar rekening mee dat er ook nu een paar katten een tijdje boven zullen gaan wonen. Best jammer, maar het is niet anders. 

De kittens hebben ook eindelijk namen gekregen, zo kan ik ze wat gemakkelijker uit elkaar houden :) 

Sinds de afgelopen week ben ik begonnen de kittens af te spenen. Directe aanleiding was dat Harry geen flesje meer wilde. Hij vertikte het domweg om nog melk te drinken. Afgelopen dinsdag ben ik met hem bij de dierenarts geweest voor een spuitje onderhuids vocht. Dat hielp even, maar weer een dag later wilde hij opnieuw niet drinken. Dus toen heb ik het vers vlees maar uit de vriezer gehaald, een papje gemaakt van vlees met kittenmelk en ja hoor, meneer at als een bootwerker. Hij niet alleen, er waren er meer die het vlees konden waarderen. Zoals gebruikelijk is het wel weer een geknoei, want in het begin gaat er meer naast dan in het bekje. Gelukkig vindt mama Gitta het vlees ook lekker dus ze poetst maar al te graag haar kroost na de maaltijd. en als zij het niet doet dan is daar oma Nina die, geheel belangeloos uiteraard, een handje helpt met het schoonwassen van de snoetjes. Kleine Valvera spant de kroon, zij eet inmiddels ook mee uit het bakje natvoer van mama Gitta. Die staat dat eerst wat verbaasd aan te kijken, om vervolgens lichtelijk verontwaardigd haar poot in het bakje te steken om toch nog wat van haar voer te kunnen bemachtigen.

Qua gewicht gaat het redelijk met de kleintjes. Het zijn over het algemeen geen vetzakken, maar gezien het feit dat ze nauwelijks moedermelk hebben gehad de afgelopen weken ben ik niet ontevreden over hun ontwikkeling. Mama Gitta heeft het in het rennetje prima naar haar zin. Het bevalt haar beter dan de halfslachtige poging die ik de dag voor de verhuizing ondernam om haar mee naar beneden te nemen. Ze was het er niet mee eens toen ik haar doos naar de woonkamer verhuisde. Ze vertrok met een kleintje in haar bek naar boven, waar ze hem demonstratief op het bed neerlegde. Toen ik hem terughaalde, herhaalde ze dat ritueel met een ander kitten. Dat was dus niet zo geslaagd. Dus de doos maar weer boven gezet, en de volgende dag in de slaapkamer van konijnenhekjes een kittenspeeltuin gemaakt. En dat was wel naar de zin van mamapoes, die nu breeduit met haar kleintjes kan liggen. In de doos ging dat echt niet meer omdat die daar gewoon te klein voor was.

De andere katten bekijken Gitta en haar kroost met argusogen. Jenna komt pertinent niet boven. Odin blaast zodra hij Gitta beneden ontwaart. Oskar gaat nog wel naar boven maar vermijdt angstvallig de slaapkamer. Alleen de twee jonge meiden vinden de kleintjes wel leuk. Heidi helpt een beetje met poetsen, Ella zit het gefriemel van een afstandje aan te kijken. Ik vrees dat als ze over een week of twee naar beneden verhuizen, er weer een paar katten voor minstens twee maanden naar boven vertrekken. Vervelend, maar het is niet anders. 

Gisteren heb ik de kittens naar beneden verhuisd. Het rennetje werd echt te klein. Steeds vaker probeerden de kleintjes eruit te klauteren. Om vervelende valpartijen te voorkomen heb ik daarom besloten dat het mooi was geweest. Ik heb de kittens in twee groepjes naar beneden gebracht, waar ze meteen op onderzoek uitgingen. Gitta was een beetje verbaasd. Ze ging weer terug naar boven en zat me daar vragend aan te kijken. Toen ze snapte dat de kittens beneden zouden blijven voegde ze zich bij haar kroost. Gelukkig reageerde Gitta rustig. Ze ging niet aan het slepen en ook de andere katten werden niet belaagd. Wat overigens niet wegneemt dat Jenna aan het einde van de dag naar boven vertrok, ik vraag me af of ze zich nog beneden waagt zolang de kleintjes er zijn. Ook Odin is heel erg op zijn hoede, hij is vooral buiten en als hij binnen is komt hij niet verder dan zijn vaste plekje op mijn laptoptas. Oskar is erg op zijn hoede maar waagt het er nog wel op om ook naar buiten te gaan. Met Jonna gaat het eigenlijk nog het beste. Ze vermijdt uiteraard om in de buurt van de kittens te komen, maar tot nu  toe kan ze redelijk normaal haar gang gaan.

De kittens zijn enorm ondernemend. Valvera zat al gisteren al halverwege de trap, ik moet opletten als ik de kelder in ga dat er geen kitten achter me aan hobbelt. Ze zijn ook razendsnel op hun kleine pootjes, dus als ik door de kamer of keuken loop is het voortdurend opletten of er geen ukkie voor mijn voeten staat. Het ene moment liggen ze alle zeven te slapen, het volgende moment besluit eentje dat het tijd wordt voor een nieuwe ontdekkingstocht.

Inmiddels hebben Thomas en Chris een nieuw thuis gevonden. Thomas gaat bij Petra en haar gezin wonen. Petra is degene die wekelijks voor de mooie foto's van de kittens zorgt. Chris gaat in Voorhout wonen, bij een leuk gezin waar al twee Noren wonen, plus nog wee HTK poezen. De keuze was snel gemaakt welk kitten het moest worden, alleen over de naam wordt nog vergaderd.

En dan nog een berichtje over Kjære, het lieve blauw/witte poesje dat eigenlijk één dezer dagen hier zou komen wonen. Helaas is haar verhuizing uitgesteld. In de cattery is een kitten overleden, en de kans is groot dat het kleintje FIP had. Dit betekent dat de verhuizing van Kjære moet worden uitgesteld. Natuurlijk is dit niet leuk, maar het feit dat zij pas later hier komt wonen is niet het ergste. Erger is dat haar fokker een kitten heeft moeten verliezen aan FIP. Dit poesje zou in de cattery blijven. Of FIP besmettelijk is, daarover lopen de meningen uiteen. Maar om geen risico te nemen hebben we afgesproken dat kleine Kjære op zijn vroegst hier komt wonen als de kittens van Gitta zijn verhuisd.

 

De kittens van Gitta zijn morgen zes weken oud. Ze wonen nu een week beneden en hebben het prima naar hun zin. Een paar andere katten vinden het allemaal minder geslaagd. Odin is vooral buiten in de ren te vinden omdat hij Gitta liever uit de weg gaat. Jenna en Jonna zijn, zoals meestal als er kittens zijn, naar boven verhuisd. Jonna komt af en toe nog wel om een hoekje kijken, maar Jenna heeft besloten boven te blijven totdat al die blagen het huis uit zijn.

Ook voor Vin Tanner en Lee heb ik een fijn huisje gevonden. Ze gaan bij Lieke wonen in Amersfoort als ze oud genoeg zijn. Op dit moment is katertje Harry nog beschikbaar, maar ook voor hem is al wel belangstelling getoond. Dit is echter nog niet definitief. Ik vind het enorm moeilijk om te kiezen tussen de twee meisjes. Valvera is een ontzettend lief en zachtaardig meisje. Ze kan intens tevreden bij me op schoot liggen spinnen. Maar ook Britt heeft een onwijs leuk karakter. Ze is ondernemend en speels en natuurlijk net zo lief als haar zus. Ik moet binnenkort echt de knoop gaan doorhakken....

De katten zijn ietsje minder blij, want de twee klimpalen die ze in de buitenren tot hun beschikking hadden zijn nu allebei omgevallen. Eentje ligt al sinds vorig najaar "plat" en vanmorgen viel ook nummer twee om. De voeten waar de palen op staan zijn verrot. Er zouden dus nieuwe voeten onder moeten, maar dit gaat wegens omstandigheden even wat langer duren. De kittens vinden de omgevallen palen wel leuk. Vandaag mochten ze vanwege het mooie weer voor het eerst naar buiten in de ren en ze klauterden natuurlijk meteen op de palen. 

Maar ook binnen vermaken de kittens zich prima. Ze stoeien en spelen, klauterren langs mijn broekspijpen omhoog als ik op de bank zit om zich vervolgens intens tevreden op schoot te nestelen. Soms zit ik met vier kittens op schoot. Björn vindt dat maar niks, want het schoot van vrouwtje is zijn domein. Hij probeert de kittens weg te jagen, maar het zal niet lang duren voordat ze niet meer onder de indruk zijn. De ukkies zijn razendsnel. als ik door de kamer loop moet ik voortdurend opletten waar ik mijn voeten neerzet.

 

Na heel lang wikken en wegen heb ik besloten dat kleine Britt in de cattery blijft en dat Valvera naar een fijn huisje mag verhuizen als ze oud genoeg is. Het was enorm moeilijk om te kiezen tussen beide meisjes. Ze zijn me allebei even lief dus mijn hart volgen zou betekenen dat ik ze allebei zou moeten houden. En dat is echt geen optie gezien de groepsgrootte momenteel. 

De kittens van Gitta en Einar zijn vandaag precies zeven weken oud. Ze groeien goed en leren elke dag weer nieuwe dingen. Ze zijn inmiddels ook niet meer tegen te houden om de trap op te gaan. Vreemd genoeg is Gitta veel minder beschermend als haar kittens boven rondstruinen. Jonna en Jenna worden daar niet weggejaagd. Maar desondanks vinden de dames het maar niks dat hun rust  nu ook op de slaapverdieping wordt verstoord. 

Kleine Harry werd deze week ineens ziek. Hij lag zielig in een hoekje en was duidelijk niet lekker. Toen hij ene stukje liep zag ik dat hij mank liep. Hij voelde warm aan en de thermometer bevestigde mijn vermoeden: De kleine man had koorts. Direct maakte ik een afspraak bij de dierenarts, waar ik gelukkig een paar uur later al terecht kon. De dierenarts was het met me eens: Harry had Limping Kitten Syndroom, een virus dat vaker voorkomt bij jonge kittens, meestal na vaccinatie. De kleine vent kreeg een prikje met een ontstekingsremmer die ook goed werkt tegen de koorts. Eenmaal weer thuis was hij al flink opgeknapt, het voordeel van dit middel is dat het razendsnel werkt. Een paar uur later stapte hij weer rond alsof er niets was gebeurd. De volgende morgen heb ik hem voor de zekerheid nog een dosering ontstekingsremmer gegeven, maar heel erg nodig was het eigenlijk niet eens meer. Gelukkig is hij weer helemaal opgeknapt. 

Odin heeft besloten dat hij buiten in de ren gaat wonen. Hij is doodsbang voor Gitta en wil echt niet meer naar binnen. Om mijn vriendje te behoeden voor kou en regen heb ik een deel van de ren overdekt met een bouwzeil. Odin vindt zijn tent prima, hij heeft een doos en een nieuw ligkussen waar hij zich kan verschuilen. Zijn bakje brokjes stat droog en elke dag ververs ik zijn drinkwater. Het is niet ideaal, ik heb hem liever binnen als het buiten koud en guur is, maar hij vindt dit blijkbaar de beste oplossing. 

© 2012 - 2017 cattery Jarinina
Voor alle foto's op deze website geldt: Alle rechten voorbehouden / All rights reserved.
Foto's gemaakt door Ankie Ottevanger en Petra van Wijk Fotografie