De belevenissen van de bewoners van Cattery Jarinina

Het nieuwe jaar begint met wat leuke nieuwtjes uit Cattery Jarinina. 

Ten eerste is Gitta uit logeren geweest bij haar lover Einar av Froskeland. Twee dagen voor Kerst werd ze krols en gelukkig mocht ik haar komen brengen bij mijn lieve vrienden Maureen en Dick, ondanks de drukte in verband met de kerstviering. Gitta heeft een paar gezellige dagen doorgebracht met Einar, die twee konden het gelukkig goed met elkaar vinden. Nu is het afwachten of ze zwanger is. Ze eet wel meer, dus ik heb goede hoop dat het "raak" is.

En dan is er nog meer nieuws: We krijgen als alles goed gaat gezinsuitbreiding. Op 2 december 2016 werd een nestje geboren in Cattery Leviathan's Lair in Heerlen. Al meteen bij de eerste foto van moeder Beauty met haar kroost viel ik als een blok voor poesje Cure. Een blauw met wit "koetje", veel wit dus met schattige vlekjes en een blauw kinnetje. Even werd het nog spannend toen er twijels waren of ze echt een meisje was. Maar gelukkig bleek dat echt het geval. Wekenlang ging ze hier door het leven als Koetje, ik was nog druk aan het bedenken hoe ik haar zou gaan noemen. Maar eerst moest het kittenbezoek natuurlijk nog plaatsvinden, ik had een optie, maar de fokker moest het nog wel goed vinden dat ze hier komt wonen. Op 11 januari reisde ik samen met vriendin Maureen af naar Heerlen om Cure en haar nestgenootjes en het nestje dat twee dagen later werd geboren te zien. En oh wat waren ze allemaal leuk en lief en schattig. En kleine Koe was in het echt nog leuker dan op de foto's. Gelukkig werden de fokker en ik het snel eens: Cure komt ergens half maart hier wonen. De verhuisdatum hangt onder andere ervan af of Gitta inderdaad zwanger is, als dat het geval is dan komt onzze nieuwe bewoner hier pas als haar kittens minstens een week of 4 oud zijn.

Haar nieuwe roepnaam is inmiddels ook gekozen. Ze zal hier als Kjære (spreek uit: Kjare) door het leven gaan, dat is Noors voor "dierbaar".

De jongedames Ella en Heidi groeien voorspoedig op, ze zijn inmiddels 8 maanden oud. Voor Odin en Yari staat binnenkort een bezoek aan de dierenarts op de planning voor een Suprelorin implantaat. Voor Odin wordt dat de eerste keer. Yari krijgt opnieuw een staafje omdat zijn vorige uitgewerkt lijkt. Ik wil hem graag "open" houden voor Ella, maar die is nu echt nog te jong om moeder te worden.

De dekking van Jenna is een tijdje uitgesteld. Ze werd niet tegelijk met Gitta krols en het steeds apart moeten houden van Odin en Yari werd een belasting. Dus heb ik haar terug op de poezenpil gezet. Ze zal nu wellicht samen met Jolie een nestje gaan krijgen, maar die plannen zijn uitgesteld tot op zijn vroegst komend voorjaar.

We zijn inmiddels weer een paar weken verder. De dagen beginnen weer te lengen, de katten zijn weer wat vaker buiten te vinden. De sneeuw vn een paar weken geleden vonden ze maar zo-zo. Het is ondertussen wel duidelijk dat Gitta zwanger is. Ze houdt niet van tepeltjes checken dus dat heb ik maar niet gedaan. Maar ze begint al ene beetje een schommelbuikje te krijgen en ze komt regelmatig om een extra hapje natvoer of vlees vragen. Haar vriendelijkheid ten aanzien van Heidi en Ella is met het vorderen van haar zwangrschap ook weer over. Ze moppert weer tegen de dames. Maar die zijn inmiddels ook acht maanden oud, dus het is logisch dat ze hen niet meer als haar surrogaat baby's beschouwt. Ik ben heel benieuwd wat haar zwangerschap gaat brengen. Dit wordt Gitta's derde en zeer waarschijnlijk laatste nestje.

Kleine Kjære groeit ondertussen gestaag op in Heerlen. Samen met haar broers en zussen en de vier kittens uit het anddere nestje in de cattery vermaakt ze zich opperbest. Vanwege de zwangerschap van Gitta zal met haar fokker worden overlegd wat een goed moment is om haar te laten verhuizen. Dat zal uiteraard ook afhangen van hoe het de komende periode gaat en of ze goed gaat reageren op de entingen. 

De twee zoons van Kirsti, Harald (nu Sammie) en Jalmar (nu Diesel) vierden op 24 januari hun eerste verjaardag. De tijd vliegt. 

Odin heeft sinds kort een Suprelorin implantaat. Er zijn dit jaar nog geen fokplannen met hem en in overleg met zijn fokkers is daarom besloten om hem nog een jaar rust te geven. Hij begon katergedrag te vertonen en dat leidde tot conflicten met Oskar en in mindere mate met Yari. Om te voorkomen dat ons mannetje gefrustreerd zou raken is daarom besloten tot het laten zetten van het "staafje". Odin lijkt er goed op te reageren, hij heeft tot nu toe geen last van overdreven werking van zijn hormomen. De aanvaringen met Oskar lijken minder te worden. Overigens gaat zeer waarscjhijnlijk ook Yari binnenkort weer een Suprelorin krijgen. Ook voor hem heb ik nu even geen poezen en hij begint alweer awt interesse voor de dames te krijgen. Oskar blijft nog even "open" in verband met de uitgestelde dekking van Jenna en een mogelijke buitendekking. 

We gaan nu eerst uitkijken naar de kittens van Gitta. Ze lijkt zich goed te voelen, dus ik hoop dat ook het tweede deel van haar zwangerschap probleemloos zal verlopen.

 

De laatste weken van Gitta's zwangerschap zijn ingegaan. Ze heeft een gezellig rond buikje gekregen. Hoeveel ze precies is aangekomen weet ik niet. Ze wil beslist niet worden opgetild en ik wil haar niet frustreren door haar perse te willen wegen. Ze eet zo'n beetje de hele dag door en dat is op zich een goed teken.

Gitta heeft wel een vreselijk slecht humeur. Ze verdraagt eigenlijk niemand om zich heen en moppert en grauwt en snauwt tegen iedereen, zowel tegen de katten als regelmatig tegen mij. Heel soms heeft ze even een lieve bui en mag ik haar aaien. Hopelijk draait ze bij zodra ze is bevallen, meestal is dat gelukkig wel het geval. 

Met Odin gaat het nog steeds goed na het plaatsen van de Suprelorin. Maar hij is nog steeds op zijn hoede voor Oskar die hem dan ook wel heel erg heeft dwarsgezeten in de weken voordat hij zijn staafje kreeg. Dus Odin blaast en gromt zodra hij Oskar in het zicht krijgt. Dit beperkt hem helaas in zijn bewegingsvrijheid, maar ik kan er niet zo heel veel aan doen. Oskar doet Odin op zich niets, maar de kleine jongen vertrouwt hem gewoon niet. Hopelijk verbetert dat nog in de kiomende periode. 

Het plan is om Jenna en Jolie nu samen van de poezenpil te halen. Dat gaat nog wel even duren.Eerst moet Gitta zijn bevallen en gaan we zien hoe het met haar en haar kittens gaat. Daarna beslissen we pas wanneer we aan volgende plannen gaan werken. Als Gita's nestje geeft waar we op hopen zal zij zeer waarschijnlijk worden gecastreerd. Ze heeft dan drie nesten gekregen en is inmiddels ruim zeven jaar oud, dan is het wel welletjes voor de dame. 

Heidi en Ella groeien ondertussen ook gestaag door. Ze zijn inmiddels negen maanden oud en ik moet ze zo onderhand in de gaten gaan houden dat ze niet krols worden. Ik wil ze voordat dit gebeurt de poezenpil gaan geven. Omdat ik van beide dames ook de vader in huis heb wil ik geen ongeplande dekkingen. Bovendien zijn beide dames natuurlijk nog veel te jong voor een nestje. Ze kunnen het gelukkig nog steeds heel goed vinden samen, ze hebben vandaag lekker samen in de sneeuw gestoeid die vannacht is gevallen. Omdat de temperatuur morgen weer omhoog gaat zal deze vreugde van korte duur zijn vermoed ik.

 

Gitta is in de nacht van 27 februari moeder geworden van maar liefst zeven kittens. Haar grootste nest tot nu toe en ook het grootste aantal kittens dat ooit in cattery Jarinina werd geboren.

Gitta was de dag voor de bevalling al flink onrustig. Ze had haar kraamdoos wel goedgekeurd, want die werd regelmatig omgespit en ze ging er ook geregeld een poosje in liggen. Ze had een enorme buik en dat er weer een groot nest zou komen daar hield ik wel rekening mee. De kittens waren aan het indalen en dat was goed te zien, haar buikje sleepte bijna over de grond. Maar 's avonds werd ze rustiger, dus ik dacht, noopte, dat ze de nacht nog door zou komen. Ik besloot bijtijds naar bed te gaan, in de hoop nog een paar uurtjes te kunnen slapen. Maar Gitta hobbelde achter me aan naar boven, dus ik verhuisde haar doos ook maar naar de slaapkamer en zette hem naast mijn bed. Ze kroop erin, haalde de dekbedhoes nog maar eens overhoop en ging vervolgens weer een rondje lopen. Dit ging zo door tot een uur of één 's nachts. Toen kroop ze in haar doos en bleef daar ook. Ik was niet verbaasd toen ik haar tegen half twee driftig hoorde poetsen. Ik voelde voorzichtig in de doos en inderdaad, er was een kitten geboren. Ik deed het schemerlampje op mijn nachtkastje aan om te checken. Gitta was rustig en vakkundig bezig haar kleintje te wassen. Ook de navelstreng had ze al door geknaagd. Haar eerstgeborene was een zwart tabby katertje. Een half uurtje later werd nummer twee geboren. Daar moest ze hard voor werken want die lag in stuit. Het kostte haar duidelijk moeite maar ook deze kleine rood/witte mini kwam levend ter wereld. Ik besloot daarna geen licht meer te maken, hield haar vanuit mijn bed in de gaten. Steeds als ik haar hoorde poetsen voelde ik voorzichtig in de doos en dan lag er weer een pasgeboren ukkie. Zodra ik voelde dat hij bewoog liet ik Gitta verder haar gang gaan. Om vier uur had ze vijf kittens op de wereld gezet. Ik had geen licht meer gemaakt en had dus geen idee van kleurtjes of geslachten. Ik voelde voorzichtig aan haar buik. Die was duidelijk nog niet leeg. En dat klopte, want er werd nog meer geboren. Om half zeven kreeg ze haar laatste kitten, en toen was ik even de tel kwijt, waren het er nu zes of toch zeven? Toen het een uurtje later licht werd telde ik nog eens goed: Drie roden en vier zwarte. Dus het waren er echt zeven. 

De volgende morgen maakte ik voor de zekerheid een controleafspraak bij de dierenarts. Gitta had voor zover ik had gezien alle zeven placenta's opgegeten en dat is eigenlijk wat te veel. En dan kon de DA ook gelijk even de geslachten van de kittens controleren. De rode kittens konden zowel poezen als katers zijn. Lieve vriendin Petra ging een met me mee met de auto, en dat was maar goed ook want het regende pijpenstelen toen we naar de kliniek reden. Gitta bleek gelukkig in orde, alles voelde goed en soepel aan. De drie rode kittens bleken allemaal jongens, dus de stand is vijf tegen twee voor de heren. Er zijn twee black tabby katers met wit, drie rode (tabby nog niet duidelijk) met wit en twee zwart tortie met wit poesjes, zo te zien eentje effen en eentje tabby.  Er zijn wellicht ook kittens die zilver hebben, maar ook dat is nog niet goed te zien.  

Omdat Gitta ook bij haar derde nestje niet genoeg melk heeft ben ik gisteren begonnen de kleintjes bij te flessen. Gelukkig pakken ze het flesje zonder tegenstribbelen. We gaan ons best weer doen om ook dit mooie stel te laten opgroeien tot lieve, gezonde Boskatjes. 

The Magnificant Seven wordt het thema van dit nestje, samen met de fokker van Einar av Froskeland, de vader van de kittens, ga ik nog eens goed bekijken wie welke naam gaat krijgen.

Het gaat heel goed met de kleintjes van Gitta. Ondanks dat het voor mij flink aanpoten is met bijflessen, want ze heeft bij lange na niet genoeg melk voor haar kittens. Ik denk dat er hooguit drie zijn die zo af en toe bij haar drinken. Maar deze keer fles ik ze alle zeven bij vrijwel iedere voeding. Bij Gitta's vorige twee nesten had ze er dan nog wel twee of drie die geen flesje wilden, maar nu pakken ze allemaal het flesje, soms slaat eentje wel eens een ronde over. 

Maar voor het overige zorgt Gitta trouw voor haar kroost, ze poetst ze over het algemeen helemaal zelf. Heel af en toe help ik een beetje als ik merk dat er 1 of 2 zijn die wel een erg vol buikje hebben. Omdat de kleintjes al na anderhalve week probeerden om over de rand van de kraamdoos te klauteren, heb ik Gitta in een nieuwe doos gelegd met een wat hogere instap. Want anders had ze wellicht een kind onder het bed vandaan moeten vissen Dat leek me niet zo'n goed idee. 

Gitta doet wel beschermend maar tot nu toe jaagt ze nog niemand weg. Dan moet ik er wel bij zeggen dat de katten die een hekel hebben aan kittens de slaapkamer zorgvuldig mijden. Ik houd er maar rekening mee dat het ook deze keer er op uit gaat draaien dat een aantal van de katten voor een bepaalde periode boven gaat wonen. Erg jammer, maar ik kan er weinig aan doen. Het is wel één van de redenen dat dit echt Gitta's laatste nestje wordt. Het feit dat ze steeds weer te weinig melk geeft is reden nummer 2. De belangrijkste reden is echter haar leeftijd. De dame is afgelopen december zeven jaar geworden en dus wordt het tijd dat ze met pensioen gaat. 

Yari is ook nog weer vol belangstelling voor de kleine baby's. Als ik ze hun flesje geef wil hij altijd wel even helpen met poetsen. Zodra ze wat groter worden zal hij er wel weer mee gaan voetballen, dus ik ga er maar van uit dat ook dit erg weerbare en mondige kleintjes zullen gaan worden :-).

Pagina 1 van 5

© 2012 - 2017 cattery Jarinina
Voor alle foto's op deze website geldt: Alle rechten voorbehouden / All rights reserved.
Foto's gemaakt door Ankie Ottevanger en Petra van Wijk Fotografie