Afgelopen zondag heb ik de kittenkooi weggehaald want de kleintjes begonnen er nu toch echt serieus uit te klimmen. In plaats daarvan staat er nu een ren, gemaakt van konijnenhekjes. Dat was even wennen, Gitta werd er wat nerveus van. En toen er vervolgens buiten ook nog bonje ontstond omdat er een vreemde kat in de tuin zat was de boot helemaal aan. Waakzaam en met zwiepende staart lag Gitta op een strategisch punt zodat ze alles zowel binnen als buiten in de gaten kon houden. Jonna was hiervan het slachtoffer, Gitta wilde haar niet meer in de buurt van haar kroost hebben. De weken in de bench was het nog goed gegaan maar nu niet meer. Jonna werd buiten in een hoek gedreven, ook door de anderen. Ik nam haar mee naar boven, in de wetenschap dat dat haar domein weer zou worden voor de komende tijd, hoe verdrietig ook want ze is zo graag buiten. Nog een paar keer heeft Jonna een poging gedaan om weer beneden te komen maar Gitta joeg haar consequent weer naar boven.

De kittens beginnen een beetje vast voer te eten. Brokjes willen ze nog niet, maar kip met rijst uit een blikje gaat er prima in. Nu moeten ze nog wel leren om ook Gourmetjes te eten en later natuurlijk ook brokken. Met name Kirsti en Jayne helpen een handje met verzorgen. De anderen komen vooral bij de kittens om het bakje met kittenbrokjes wat in het rennetje staat leeg te snoepen, als mama Gitta dat al niet gedaan heeft. Het kattenbakje hebben ze inmiddels ook ontdekt, ik heb de eerste minidrolletjes er inmiddels uit geschept.

Eén van de rode mannetjes maakt er een gewoonte van om me te bijten. Niet zachtjes, maar gemeen hard. Dat mag natuurlijk niet, dus ben ik hem dat nu aan het afleren door in zijn snoetje te blazen als hij bijt. Hij knijpt dan verschrikt zijn oogjes dicht, en het bijten wordt al minder.

Jolie is (gelukkig) niet zwanger. Omdat ze eerst door Oskar was gedekt en daarna, op de dag van Gitta's bevalling, onbedoeld door Yari, hoopte ik dat het niet gelukt was, omdat ik anders misschien niet zou weten wie de vader van haar kittens was. Maar nu, ruim vier weken later, is ze nog geen gram aangekomen en vertoont ook verder geen tekenen dat ze kittens verwacht. Daarmee lijkt een zwangerschap toch wel erg onwaarschijnlijk. Het wachten is dus op een volgende krolsheid voor een nieuwe poging met Oskar.

Ruim een week hebben Gitta's kittens in het rennetje doorgebracht en toen waren ze er wel klaar mee. Vooral Ducati klom er steeds uit. Dan hing hij over de rand en liet zich als een torpedo gewoon vallen. Maar ook Triumph en Viking klommen omhoog langs de spijlen, luid piepend dat ze eruit en op schoot wilden. Want de die rode ventjes zijn kroelders eerste klas. Waarschijnlijk omdat ik ze heb bijgeflest zijn zij meer op mij gericht dan de twee zwart/witte broertjes. Woensdag heb ik het rennetje open gezet en mochten ze eruit. Gitta bekeek het met argusogen maar al snel vond ze het goed. Ze posteerde zich op strategische plekken zodat ze haar kroost in de gaten kon houden. Razendsnel leerden de kleintjes er dingen bij. Op de bank klimmen via mijn blote benen (auw), en in de krabton klimmen (Waar zijn de kittens nu toch.....zoek zoek zoek...hee in de krabton :-) ) Jayne vond het prachtig, ze stuiterde achter de kleintjes aan, ving ze in de loop en rolde met een kitten tussen haar pootjes over de grond. Kleinzerig zullen ze dus zeker niet zijn als ze gaan verhuizen.

Vanwege de overgang op vast voer kregen de kittens begin deze week één voor één diarree. Ze waren niet ziek, speelden en stoeiden en aten ook gewoon hun bakjes natvoer. Maar groeien deden ze natuurlijk niet meer. Ik geef ze nu een aantal dagen een middel tegen de diarree waar ook probiotica in zit en dat helpt goed. Ook hebben ze afgelopen woensdag hun eerste ontworming gehad. Ze eten op een enkele poging na nog geen brokken maar dat komt vast ook wel snel nu. En inmiddels lusten ze ook wel Gourmetjes gold. Ze weten het precies wanneer er natvoer wordt geserveerd en komen dan meteen aangerend. Dit tot grote frustratie van een paar groten, want de ukkies wurmen hun kopje in een bordje en wijken vervolgens geen centimeter meer tot ze hun buit hebben verorberd. Maar ook de rest van de groep komt niets tekort.

De kittens zijn nog niet buiten in de ren geweest. Ik houd nu ze los lopen de buitendeur dicht. Ze weten nog niet hoe het kattenluik werkt dus kunnen ze niet meer naar binnen als de deur 's avonds dicht gaat en er misschien per ongeluk toch eentje nog buiten zou zijn. Wat dat betreft is het niet zo heel erg dat het op dit moment wat minder warm is qua weer.

De kittens zijn alweer zes weken. Officieel is de kittentijd op de helft. Maar aangezien nog geen van de kleintjes is gereserveerd houd ik er maar rekening mee dat ze langer dan 13 weken hier zullen wonen. Niet dat dat erg is, ze zullen heus wel ergens een plekje vinden. Het is nu ook vakantietijd, dat helpt vast ook niet mee.

Zoals "gebruikelijk" kwakkelen de kleintjes momenteel wat met eten en groeien. Gelukkig lijkt het mee te vallen, het beperkt zich tot nu toe tot 1 van de vijf mannetjes. Hij krijgt een paar dagen antibiotica, is inmiddels alweer opgeknapt, dus even het kuurtje afmaken en dan hebben we het hopelijk weer gehad.

De kittens beginnen het trap klimmen door te krijgen. Sommigen zijn al boven geweest en ontdekten dat daar ook nog een paar katten wonen. Gitta dacht dat ze nu Jonna en Oskar ook boven kon wegjagen, maar dat heb ik haar voorlopig uit het hoofd geplraat. Mopperend en blazend vertrok ze naar beneden nadat ik haar duidelijk had gemaakt dat Jonna gweoon op mijn bed mocht liggen en dat het niet de bedoeling is dat ze ook daar wordt weggejaagd.

Ik heb besloten om Jolie nog niet zwanger te laten worden. Ze moppert en blaast tegen de kittens van Gitta en vindt er duidelijk niets aan. Kennelijk is ze nog niet toe aan het moederschap. Dus Jolie krijgt vanaf nu weer de poezenpil. We zullen zien hoe ze er volgend jaar over denkt. Dan is ze ruim 2 jaar, wie weet vindt ze het dan wel leuk. Oskar blijft voorlopig nog even "open". Hij krijgt als alles goed gaat een poezendame van elders op bezoek binnenkort. En daarnaast wil ik het öp staaf" zijn van de twee jongens een beetje spreiden zodat ze niet allebei tegelijk weer vruchtbaar zijn.

De foto's van deze week staan klaar om op de website te worden geplaatst. Maar dat kan pas als de kittens slapen, want ze weten inmiddels hoe ze op de tafel moeten klimmen, dus op het moment is het geen doen. Ik ben allang blij dat ik dit stukje zonder al te veel hindernissen af heb.

Dus eerst maar even de stofzuiger door het huis en bakken scheppen....vanmiddag verder :-)

Nu het eindelijk is opgehouden met regenen kunnen de kittens voor het eerst naar buiten. Ze weten nog niet hoe het kattenluik werkt dus alleen als de deur openstaat. Ze vinden het reuze spannend om in de ren rond te stuiteren en ze leren razendsnel klimmen op de tuinbank en de klimpalen. Het zal niet lang duren voordat ze bovenop het hoogste plateau zitten. En dan maar hopen dat ze niet mis stappen en naar beneden tuimelen.

Gitta verdedigt haar kittens nog steeds fanatiek. Nu ze alle vijf de trap naar de slaapverdieping op klimmen heeft Gitta het nog steeds idee dat ze ook daar iedereen moet wegjagen. Maar dat probeer ik haar maar uit haar hoofd te praten. Oskar en Jonna kunnen al niet naar beneden en naar buiten, het is niet de bedoeling dat ze nu ook boven nog belaagd worden. Gitta legt zich er min of meer bij neer, hoewel ze met verontwaardigd gesnuif duidelijk maakt dat ze het er eigenlijk toch niet mee eens is. Ze is gewoon een goede moeder voor haar kroost, dat kan ik haar niet kwalijk nemen.

Jayne blijft ondertussen de vaste speelkameraad van de kittens. Ze rent en stoeit en speelt met ze en ze leert ze in rap tempo kattenkwaad uithalen. Ik begin nu alweer te vrezen voor allerlei kabeltjes hier in huis. Spijkerbroek klimmen kunnen de kittens inmiddels ook. Alleen een beetje jammet dat ze ook in mijn blote benen klimmen, ik zit lekker onder de krassen. Maar ze zijn wel heel lief en knuffelig. Om beurten komen ze bij me liggen en ploffen dan verzaligd spinnend op schoot. Het zijn alle vijf erg mensgerichte katjes aan het worden.

Deze week is er kittenbezoek geweest, Harley en Triumph gaan samen verhuizen naar Maarssen, waar ze de huisgenootjes worden van een gezin met twee kinderen. Een leuk vooruitzicht ! Als ik voor de andere drie ook zo'n fijn adres kan vinden dan ben ik helemaal tevreden.

Vanmiddag eens zien of het lukt om foto's te maken om de website verder te updaten.

Nu het eindelijk is opgehouden met regenen kunnen de kittens voor het eerst naar buiten. Ze weten nog niet hoe het kattenluik werkt dus alleen als de deur openstaat. Ze vinden het reuze spannend om in de ren rond te stuiteren en ze leren razendsnel klimmen op de tuinbank en de klimpalen. Het zal niet lang duren voordat ze bovenop het hoogste plateau zitten. En dan maar hopen dat ze niet mis stappen en naar beneden tuimelen.

Gitta verdedigt haar kittens nog steeds fanatiek. Nu ze alle vijf de trap naar de slaapverdieping op klimmen heeft Gitta het nog steeds idee dat ze ook daar iedereen moet wegjagen. Maar dat probeer ik haar maar uit haar hoofd te praten. Oskar en Jonna kunnen al niet naar beneden en naar buiten, het is niet de bedoeling dat ze nu ook boven nog belaagd worden. Gitta legt zich er min of meer bij neer, hoewel ze met verontwaardigd gesnuif duidelijk maakt dat ze het er eigenlijk toch niet mee eens is. Ze is gewoon een goede moeder voor haar kroost, dat kan ik haar niet kwalijk nemen.

Jayne blijft ondertussen de vaste speelkameraad van de kittens. Ze rent en stoeit en speelt met ze en ze leert ze in rap tempo kattenkwaad uithalen. Ik begin nu alweer te vrezen voor allerlei kabeltjes hier in huis. Spijkerbroek klimmen kunnen de kittens inmiddels ook. Alleen een beetje jammet dat ze ook in mijn blote benen klimmen, ik zit lekker onder de krassen. Maar ze zijn wel heel lief en knuffelig. Om beurten komen ze bij me liggen en ploffen dan verzaligd spinnend op schoot. Het zijn alle vijf erg mensgerichte katjes aan het worden.

Deze week is er kittenbezoek geweest, Harley en Triumph gaan samen verhuizen naar Maarssen, waar ze de huisgenootjes worden van een gezin met twee kinderen. Een leuk vooruitzicht ! Als ik voor de andere drie ook zo'n fijn adres kan vinden dan ben ik helemaal tevreden.

Vanmiddag eens zien of het lukt om foto's te maken om de website verder te updaten.

© 2012 - 2017 cattery Jarinina
Voor alle foto's op deze website geldt: Alle rechten voorbehouden / All rights reserved.
Foto's gemaakt door Ankie Ottevanger en Petra van Wijk Fotografie