Zelf leren eten

De afgelopen week moesten de kittens er echt aan geloven om zelf te leren eten. En dat ging niet echt van harte, en eigenlijk nog steeds niet als het om Maxim gaat. Die wil nog steeds nauwelijks wat eten, met als gevolg dat hij nauwelijks is gegroeid de afgelopen week. Zijn broers Pierre en Pascal hebben hem inmiddels ingehaald, die zijn de vijf ons gepasseerd. Ook met de andere vier gaat het goed, ze groeien niet hard maar ze groeien tenminste.

Maxim probeer ik er ook van te overtuigen dat het eten wat ik de kittens voorzet best lekker is. Wat ik in zijn bekje stop eet hij braaf op, maar zelf iets pakken doet hij maar heel af en toe. Whiskas Junior leek hij lekker te vinden, dus daar twee extra dozen van gekocht, maar de liefde lijkt alweer over. Gekookte vis, gekookte kip, Gourmetjes, alles trek ik uit de kast maar het kan hem maar matig bekoren. Kennelijk drinkt hij nog wel bij Gitta, want anders was hij natuurlijk afgevallen de afgelopen week, en er is dan toch nog wel een paar tientallen grammetjes bij gekomen.

Het verblijf in de woonkamer gaat verder heel goed. De kittens vinden het leuk, ze beginnen een beetje aandacht te krijgen voor de speeltjes die ik in het rennetje heb gelegd en ze stoeien en slapen heel lief met elkaar. De andere katten komen af en toe op bezoek, voornamelijk voor de kittenbrokjes en om gebruik te maken van de kattenbak met grit (beter dan houtkorrels volgens mijn viervoeters) Maar Yari is heel lief voor de kleintjes, hij ligt regelmatig met ze te kroelen en hij helpt zijn grote zus Gitta met poetsen. Gitta vindt nog steeds alles best, er is nog geen onvertogen woord gevallen. Tenminste, niet door haar. Wel door Nina, die het weer eens niet naar haar zin heeft en ruzie maakt met zo'n beetje iedereen hier in huis.

Maar dat is niet mijn grootste zorg. Mijn grootste zorg is dat de kittens van Gitta nu eindelijk eens goed gaan eten en  groeien...

© 2012 - 2017 cattery Jarinina
Voor alle foto's op deze website geldt: Alle rechten voorbehouden / All rights reserved.
Foto's gemaakt door Ankie Ottevanger en Petra van Wijk Fotografie