De Grote Verhuizing

Afgelopen vrijdag heb ik de gok gewaagd om Nina en haar kittens uit de slaapkamer naar de woonkamer te verhuizen.
Nina was het daar eerst niet mee eens, een beetje mopperig hobbelde ze achter me aan toen ik met haar kittens in een klein kartonnen doosje naar beneden ging. Ik legde de kleintjes in de kittenkooi, waar een doos in stond met een lekker warme fleecedeken en een elektrisch warmtekleedje. De ideale plek leek het me voor Nina en haar kroost. Na nog wat gemopper leek Nina het daarmee eens te zijn. Spinnend strekte ze zich uit en liet de kleintjes bij haar drinken. De hele dag ging het goed, ook toen ik even de deur uit ging voor een snelle boodschap.
Maar toen ik ' s avonds naar bed ging werd Nina onrustig. Ik lag nog geen kwartier in bed of ik hoorde haar in de slaapkamer. Toen ik een uur later uit een hazenslaapje ontwaakte hoorde ik een kitten piepen. Ik dacht dat Nina een kitten mee naar boven had genomen. Nou, dat had ze ook, alleen niet eentje, maar vier. Ze was net weer naar beneden om de laatste te halen. Ik vond dat ik haar toch moest proberen te overreden om beneden te blijven. Ik bracht haar kleintjes weer naar beneden, maar ze wilde niet in de kitttenkooi blijven. Met een kitten in haar bek klauterde ze over de kattenbak die ik voor de half open ingang van de kittenkooi had gezet en zonder al te veel moeite sprong ze met har kleintje bij zich over de konijnenhekjes die om de kooi stonden. Ik deed de kamerdeur dicht, in de hoop dat ze toch zou kalmeren. Ik hoorde geen gejammer van beneden komen, en besloot niet meer te gaan kijken en maar af te wachten hoe de situatie de volgende morgen was.
Nina had haar vijftal weer uit de kooi gehaald, ze lagen op een hoopje te slapen, op de grond naast de bank. Ik bedacht dat Nina misschien in de krabton wilde, die nog boven stond. Ik sleepte het ding de trap af en zette hem naast de kittenkooi binnen de hekjes. Ik legde de kittens erin, en dat leek Nina prima te vinden. De hele dag ging het goed, geen gesleep, geen stress. José van Cattery Godarta kwam langs, ze mocht alle kleintjes knuffelen en op de foto zetten, Nina vond het allemaal prima. Maar zondagmorgen lagen de kittens weer op dezelfde plek, naast de bank op de grond. Ik piekderde me suf: Waarom doet ze dat nou? Ze lijkt het verder toch prima te vinden. Ik bracht de kleintjes weer terug, en weer ging het de hele dag goed. Er kwam kittenbezoek, en ook dat vond Nina best. Iedereen mag haar kittens bewonderen, zolang je ze maar teruggeeft als ze beginnen te piepen.
Ik kon nog één ding bedenken: Ze vond het eng in het donker als ik naar bed ging. Ik zocht een klein schemerlampje uit de kast en deed dat aan toen ik ging slapen. Vanmorgen vond ik tot mijn grote opluchting de kleintjes en hun moeder in ieder geval binnen de hekjes, ze was niet weer gaan slepen. Dat ze niet in de ton en ook niet in de kooi lagen maar op een dekbedhoes die ik op de grond had gelegd ten spijt. De kittens leken het niet koud te hebben, ze lagen op en over elkaar te slapen en voelden lekker warm aan.
Ook toen ik vanmiddag van mijn werk kwam had Nina de kittens niet verplaatst.
Nu dan maar hopen dat ze stopt met slepen...

Christy heeft als eerste een nieuw huis gevonden. Ze gaat wonen bij Ingrid van Cattery Of Shepperds Home in Apeldoorn en ze gaat Yazhi heten.

© 2012 - 2017 cattery Jarinina
Voor alle foto's op deze website geldt: Alle rechten voorbehouden / All rights reserved.
Foto's gemaakt door Ankie Ottevanger en Petra van Wijk Fotografie