Acht weken alweer

De kittens zijn aanstaande maandag alweer acht weken oud, wat vliegt de tijd. Ik moet er nog maar niet aan denken dat ze over een paar weken gaan verhuizen, zodra ze allemaal een nieuw thuis hebben gevonden. 

De kittens komen inmiddels overal in het huis en ze leren steeds meer, hoe ze ergens op, onder of in moeten komen. Het bovenste plankje van de hoge krabpaal is nog steeds het domein van Björn, maar dat duurt niet lang meer denk ik. Gitta is er al een keer in geklommen, en de rest zal binnenkort ook wel volgen. 

Maar Björn is nog steeds net zo lief als in het begin voor de kittens. Hij speelt en stoeit met ze tot ze doodmoe in slaap vallen. 

Hoewel de kittens nog vaak samen slapen, ben ik er zo nu en dan eentje kwijt. Die ligt dan ergens in z'n uppie te slapen. En zie zo'n kleine dan maar eens te vinden. Ik zoek overigens niet altijd, de verloren zoon of dochter komt wel weer tevoorschijn. 

Gisteren was er eentje een kast in geglipt. Maar dan komt Nina me wel waarschuwen dat ik een kitten heb opgesloten. 

Het trap lopen gaat inmiddels prima. De kittens zijn inmiddels bijna net zo snel als de volwassenen. Naar boven gaat als een speer, naar beneden nog wel wat voorzichtiger. 's Morgens komen er altijd wel een paar samen met de groten mee naar boven om me wakker te maken. 

Jonna begint de kittens wat beter te verdragen, al is ze er nog steeds niet dol op. Maar ze loopt niet meer weg, en af en van een afstandje lijkt ze die kleine bolletjes wol wel grappig te vinden. Maar enthousiast is ze nog steeds niet, dus ik denk dat ze blij zal zijn als vier van de vijf kleintjes over een poosje gaan verhuizen. 

Lars heeft inmiddels een nieuw thuis gevonden, hij gaat eind maart verhuizen naar Francien, waar hij behalve zijn bazin maar liefst 11 katten als gezelschap krijgt. Dat zal even wennen worden, maar we hebben er allebei goede hoop op dat het goed zal gaan. 

© 2012 - 2017 cattery Jarinina
Voor alle foto's op deze website geldt: Alle rechten voorbehouden / All rights reserved.
Foto's gemaakt door Ankie Ottevanger en Petra van Wijk Fotografie