En toen....was alles weer goed

Eerst maar het slechte nieuws: De poes die zou komen logeren is na een dag alweer vertrokken. Ze was zo ontzettend bang van Björn en Jonna dat het echt misdadig zou zijn om haar hier te laten blijven. Jonna en Björn hebben echt hun best gedaan, ze probeerden haar voorzichtig te benaderen en hebben haar beslist niets gedaan. Maar ze wilde niets van hen weten, en toen dat de volgende dag nog niets verbeterd was,en ze ook van mij doodsbang bleef, leek het me beter dat ze zou vertrekken. Poes wordt nu gedurende de afwezigheid van haar bazin in haar eigen huis verzorgd, voor alle partijen de beste oplossing. 

Nina heeft de logé alleen door de ruit van de kamerdeur gezien, maar was desondanks "not amused". Dezelfde avond verhuisde ze haar kittens naar onder mijn bed, waarschijnlijk omdat ze dacht dat ze daar veiliger waren. De kleintjes hebben daar een etmaal gebivakkeerd, daarna kwamen ze onder het bed vandaan en gingen ernaast liggen. In de doos wilde Nina niet meer, nadat ik haar kroost daar weer in had gezet kwam ze ze één voor één weer ophalen. Dus naast het bed maar een tijdelijk bedje voor ze gemaakt. 

Woensdag heb ik de gok gewaagd om Nina en haar kittens naar beneden te verhuizen. Ze konden niet blijven waar ze nu waren, ze zouden kou kunnen vatten en zo los in de slaapkamer bestond ook nog eens het risico dat ik bovenop een kitten zou stappen. Naar beneden dus, met het nodige kunst- en vliegwerk, want ik wilde Björn en Jonna er koste wat kost vandaan houden. Toen Nina eenmaal veilig met haar kroost in de kittenkooi zat, heb ik de woonkamerdeur dicht gedaan, zodat ze daar in haar eentje met de kleintjes kon wennen. 

Toen ik van mijn werk kwam, heb ik de deur open gezet en Björn en Jonna binnengelaten. 

En toen gebeurde er iets wonderbaarlijks: Het ging goed ! Jonna en Björn liepen een rondje om de kittenkooi, en Nina vond het allemaal prima. Tegen Jonna deed ze nog wel wat lelijk, maar ja, die begon ook uit voorzorg maar alvast te blazen als ze Nina zag. Maar ook tussen die twee ging het in de loop van de avond beter. 

Voor de nacht heb ik ze wel weer uit elkaar gehaald, en ook overdag toen ik naar mijn werk was zaten ze gescheiden. Donderdagavond mochten de andere twee weer bij Nina. Toen die op een gegeven moment uit de kittenkooi was, sprong Björn over de afscheidingshekjes en ging voor de ingang van de kooi naar de kleintjes liggen kijken. Na een paar minuten stapte hij in de kooi en ging bij ze liggen. Ik hield mijn hart vast, verwachtte ieder moment een hysterische uitval van Nina. Maar die bleef uit. Nien zat op d'r dooie gemak toe te kijken vanaf de salontafel en vond het allemaal best. Later ging ze er zelf bij liggen en ook dat ging goed. 

Inmiddels is Björn de vaste oppas van de kittens. Hij speelt met ze, hij wast ze en houdt ze in de gaten als hun moeder even een wandelingetje door het huis maakt. De wonderen zijn dus de wereld nog niet uit. 

Maar ik ben blij dat ze bestaan, en dat het jonge gezin nu lekker in de woonkamer kan. Vandaag hebben de kittens voor het eerst pap gekregen, Gitta en Marit vonden het erg lekker, de rest moest nog even nadenken of ze dat nou wel zo'n goed idee vonden.

© 2012 - 2017 cattery Jarinina
Voor alle foto's op deze website geldt: Alle rechten voorbehouden / All rights reserved.
Foto's gemaakt door Ankie Ottevanger en Petra van Wijk Fotografie