De belevenissen van de bewoners van Cattery Jarinina

Afgelopen maandag hebben de kittens hun eerste enting gehad. Ze vonden de reis naar de dierenarts maar niks, ook al zaten ze gezellig met zijn vieren in een reismand. Ook Nina vond het helemaal niet leuk dat al haar kittens ineens weg gingen. Ze weet het nog niet, maar bij de volgende enting mag ze mee, dan is ze namelijk zelf ook weer aan de beurt. Bij de dierenarts werden ze alle vier nagekeken en helemaal gezond bevonden. Frida kreeg haar prik als eerste. Ze vond het helemaal niks en probeerde er vandoor te gaan, wat natuurlijk niet de bedoeling was. Dus voor de zekerheid de anderen maar even stevig in hun nekvel gepakt om ontsnappen te voorkomen.
De katers ondergingen de prik lijdzaam, maar Agnetha vond het ook helemaal niet leuk en die piepte dan ook verontwaardigd. Eenmaal weer thuis werden de ABBA'tjes door hun mama begroet en daarna hebben ze eerst even lekker bij liggen komen. Maar na een uur waren ze uitgeslapen en stuiterden ze weer als vanouds door het hele huis heen. Ook met hun eetlust was niks mis, ook de dagen erna niet, dus het ziet ernaar uit dat ze geen last hebben van de prik.

Björn begint echt steeds meer op zijn moeder te lijken. Hij doet alles wat zij ook deed als kitten, inclusief proberen om via mijn broekspijp op de aanrecht te klimmen. Het lukt nog niet, maar dat duurt niet lang meer denk ik.

Vandaag zijn de kittens tien weken oud en dus een mooi moment om de balans op te maken. Vanmiddag heb ik ze alle vier weer gewogen. Voor de verandering vond zelfs Agnetha dit deze keer gewoon goed.
Sinds hun geboorte zijn de kittens flink gegroeid, even een paar cijfertjes:

Agnetha
Geboortegewicht: 117 gram
Na 5 weken: 568 gram (+ 451)
Na 10 weken 1168 (+ 600)
Totaal gegroeid: 1031 gram

Benny
Geboortegewicht: 137 gram
Na 5 weken: 569 (+ 432)
Na 10 weken: 1300 (+ 731)
Totaal gegroeid: 1183 gram

Björn
Geboortegewicht: 139 gram
Na 5 weken: 683 gram (+ 544)
Na 10 weken: 1366 (+ 683)
Totaal gegroeid: 1227 gram

Frida
Geboortegewicht: 140 gram
Na 5 weken: 715 gram (+ 575)
Na 10 weken: 1362 (+ 647)
Totaal gegroeid: 1222 gram

Hieruit blijkt dat de kittens over de langere termijn genomen allemaal genoeg zijn gegroeid, namelijk meer dan 100 gram per week. Dat het de eerste weken niet zo hard ging met het groeien kwam omdat mama Nina ziek werd en de kittens zodoende kunstmatig moesten worden gevoed en bijgevoed. Maar sinds ze is hersteld ging het al snel weer prima met het drinken bij mama. Nina voedt af en toe nog steeds haar kittens, dus zelf is ze nog niet overmatig dik ondanks dat ze nog steeds graag veel eet. Maar broodmager is ze ook niet, ze zit weer ongeveer op het niveau van voor de zwangerschap.

Agnetha is nog steeds de kleinste, maar zij is in vergelijking tot de "tussenstand" na 5 weken toch aardig bijgekomen al is ze over de hele periode dan het minste gegroeid. Frida heeft het lang kunnen winnen van haar broers, maar moet nu voor het eerst in Björn haar meerdere erkennen, en ook Benny is hard op weg om zijn grote zus in te halen en zijn imago van "kleintje" af te schudden. Niet zo gek natuurlijk als je bedenkt dat de katers als alles goed gaat straks misschien wel twee keer zoveel wegen als hun zusjes.

Afgelopen woensdag heeft Frida een nieuw toekomstig thuis gekregen bij Erwin en Yke in Amsterdam. Ze krijgt daar gezelschap van Noorse Boskat poes Stimpy van 7 maanden oud.

Vandaag zijn de kittens 11 weken oud, het aftellen is nu echt begonnen. De kittens hebben vandaag weer een wormtablet gehad, dat vonden vooral de dames niet leuk. De jongens ook niet echt, maar die zijn dan toch wat minder fel in hun verzet dan hun zusjes.
Sinds kort staat er boven op de overloop een tweede krabpaal, een kleinere weliswaar, maar de kitens vinden 'm geweldig. Hij heeft een huisje onderin waarin je je prima kunt verstoppen. En dan als er een broer of zus langskomt ineens naar buiten sprinten en de voorbijganger bespringen...echt gaaf. Vooral als de voorbijganger mama is, of nog leuker, tante Jonna. Vooral bij die laatste moet je ervoor zorgen dat je je meteen uit de voeten maakt, wil je geen pak slaag oplopen.

Maar goed, nog twee weken alle vier de kittens over de vloer dus. En omdat ik daar nog zoveel mogelijk van wil genieten loop ik dit jaar voor het eerst sinds 1989 geen Avondvierdaagse.

Sinds m'n 6e jaar wordt dit de tweede keer dat ik een jaartje oversla, medaille nummer 32 komt volgend jaar wel. Vandaag heeft ook Benny een nieuw thuis gevonden. Hij gaat in Wormer wonen bij Tiny en hij krijgt als vriendje een Ragdoll kater van een jaar oud. Hij wordt het verjaardagscadeau voor zijn nieuwe bazin, dus dat is een hele eer. Hij weet het nog niet, ik moet het hem nog vertellen :-).

Komende week is - als alles goed gaat, maar daar ga ik wel van uit - echt de laatste met Nina's kittens.
De tijd is omgevlogen, drie maanden is niets als ik er nu op terugkijk. En dat terwijl er toch genoeg is gebeurd.
Of ik het erg vind dat drie van de vier kittens straks gaan verhuizen? Nee, eigenlijk niet. Je weet van tevoren als je aan een nestje begint dat je ze niet allemaal kunt houden. En Frida, Agnetha en Benny krijgen ongetwijfeld een fijn en liefdevol thuis waar ze hopelijk een lang en gelukkig leven gaan leiden. En Björn blijft hier, dus wat wil ik nog meer ? Als fokker kun je het je lang niet altijd permitteren om een kitten uit een nest te houden, dus ik beschouw het feit dat Björn blijft als een luxe.

Vandaag was het weer "weegdag". Traditiegetrouw verzette Agnetha zich hier als een razende tegen. Nooit geweten dat een poesje met zo'n lief snoetje zo boos kan kijken. Maar ja "wass soll dass soll" zeggen de Duitsers. En dat geldt in dit geval dus ook voor wegen.
Frida heeft het blijkbaar niet kunnen uitstaan dat ze vorige week een paar gram minder woog dan haar broer Björn, want vandaag liet ze hem met een verschil van 40 gram weer achter zich. Maar ja, tegen een zus die het presteert om in een week bijna 200 gram te groeien kun je natuurlijk niet op.
De kittens zijn afgelopen zaterdag door mijn vriendin Esther gefilmd, dus tot in lengte van jaren kan ik behalve van de foto's ook genieten van bewegende beelden. En bewegen deden ze, vooral hun nieuwe 'interactieve vishengel" met daaraan een ondefinieer-baar groen beest vinden ze prachtig. Gekocht voor 2 euro 50 nadat het visje dat ooit ook aan zo'n hengel heeft gezeten het echt definitief had begeven.
De kittens ontdekken voortdurend nieuwe dingen. Ze kunnen nu vanaf de krabpaal op de kast springen en daar wordt de uit zijn kluiten gegroeide vetplant uitgebreid bestudeerd. Frida heeft al ontdekt dat je er ook heel leuk in kunt klimmen. Lijkt mij niks met al die stekels, maar ze vindt het blijkbaar leuk.
Ook heb ik de kittens op mijn arm meegenomen het balkon op. Ze daar los laten lopen is te gevaarlijk, ze kunnen immers zo tussen de tralies van het balkonhek doorschieten. De dames vonden het prachtig, al die nieuwe indrukken. De heren waren iets minder gecharmeerd van dit uitstapje. Benny vond het ronduit eng en wou maar al te graag weer naar binnen, waar hij direct dekking zocht bij zijn moeder, de held :-).

Komende maandag worden de kittens voor de tweede keer geënt en krijgen ze hun chip. Mama Nina mag ook mee, zij wordt ook ingeënt.
Nina moppert behoorlijk de laatste dagen, omdat ze niet meer de hele dag door natvoer krijgt. Maar ja, ze voedt haar kittens niet of nauwelijks meer, dus ook voor haar wordt het "back to normal" wat eten betreft, al mag ze van mij best nog een kilootje zwaarder worden, want ze is beslist geen "vette". Soms "betrap" ik haar op het eten van droge brokjes, maar echt dol is ze daar nog steeds niet op, in tegenstelling tot haar kittens.

Vanmiddag bezochten de kittens voor de tweede keer de dierenarts. Met z'n allen in de reismand (die ik nog steeds te leen heb van Eleine, je krijgt 'm terug hoor, ik kom 'm brengen als er straks bij jou weer kittens zijn :-) )
De dierenarts heeft alle kittens nagekeken en gewogen. Vervolgens kregen ze eerst de enting en toen hun chip. Vooral dat laatste vonden ze niet leuk. Bij Frida vloeide er zelfs een druppeltje bloed, de arme meid.

Nina werd ook ingeënt. De dierenarts vond dat ze er weer goed uit zag. De kale plek op haar flank was mijn schuld, ik wilde daar een klit in haar vacht weg knippen en deed dat iets te enthousiast. Dat heb ik gelijk maar gezegd, voordat de dierenarts misschien nog zou gaan denken dat ze zichzelf de haren uittrekt of zoiets. De da voelde wel een bobbeltje, waarschijnlijk vanwege de antibiotica injecties die ze heeft gekregen. Ik moet dat in de gaten houden, met een maand zou het weg moeten zijn, anders terug naar de dierenarts, maar ik ga er maar vanuit dat het inderdaad niets ernstigs is.
De rekening van de dierenarts viel ook nog mee, want de chips waren "in de aanbieding" vanwege de actie "chip je dier". Kijk, dat was nou weer mooi meegenomen :-). in de consternatie vergat ik wel de entboekjes mee te nemen. Die liggen nu bij mijn zus, ze brengt ze van de week mee als ze bij me langs komt. Ook voor haar wordt het afscheid nemen van twee van de kittens, tot nu toe heeft ze ze elke week gezien, soms nog wel vaker. Maar goed, Agnetha gaat bij haar wonen, dus ze heeft ook iets om naar uit te kijken. We zijn benieuwd hoe Asja de Heilige Birmaan en Pien de kip gaan reageren op hun nieuwe huisgenootje. Mijn zwager vreest overigens dat er na de komst van Agnetha voor hem geen plaats meer is op de bank, die hij nu al moet delen met zijn vrouw, Asja en Pien. Als Agnetha daar ook nog bij moet wordt het dringen. Arme Arie :-)

Het gaat er nog wel om spannen of de stambomen van de kittens er op tijd zullen zijn. Ik was nogal laat met aanvragen, dus als het niet zo is dan is het mijn eigen schuld. Nou ja, zo'n ramp is het niet, ze komen hoe dan ook wel bij de eigenaren van de kittens terecht. De kittens liggen nu alle vier in diepe rust bij te komen van de enting. Hopelijk gaat het net zo goed als de eerste keer en worden ze niet ziek.

© 2012 - 2017 cattery Jarinina
Voor alle foto's op deze website geldt: Alle rechten voorbehouden / All rights reserved.
Foto's gemaakt door Ankie Ottevanger en Petra van Wijk Fotografie