De belevenissen van de bewoners van Cattery Jarinina

Vandaag zijn de kittens 1 week oud. Ze groeien als kool, Frida en Björn zitten al boven de 200 gram. Nina waakt als een tijgerin over haar kroost. Even snel de kittens uit de doos pakken om een foto te maken is er niet bij, want ze staat er in no-time bij om de kleine in z'n nekvel te pakken en mee terug te nemen naar de kraamdoos. Jonna vindt de kleintjes voorlopig nog even maar niks.

Als er eentje erg hard piept loopt ze soms richting de kraamoos, waarschijnlijk denkend "Nou Nien, ga je nog kijken wat er is of hoe zit dat ?!". Verder blijft ze bescheiden uit de buurt. Nina komt af en toe wel bij haar kijken, dus met de verstandhouding tussen de dames zit het verder wel goed.

Nina heeft geen pogingen meer gedaan om de kleintjes te verhuizen, ze bivakkeren nog steeds onder mijn eettafel, met een badlaken als overkapping en een warme kruik als kacheltje.

Van Agnetha heb ik gisteren gezien dat de oogjes op een kiertje open beginnen te gaan. Binnen een paar dagen zulen de oogjes helemaal open zijn, en dan beginnen die kleine frummels alweer een beetje meer op katjes te lijken.

Tja, het ging zo goed met Nina en de kleintjes. Totdat Nina gistermorgen niet wilde eten. Ze had ook totaal geen aandacht voor de kittens en lag versuft op de grond of op de bank. Als ik haar oppakte gromde ze, ze had duidelijk pijn. Eerst dacht ik nog dat haar ontlasting haar misschien weer dwars zat, maar dat was het duidelijk niet. Ze werd steeds slomer, en na ruggespraak met Eleine belde ik de dierenarts. Ik kon meteen met haar langskomen. De termometer wees 41.9 aan, ik schrok me helemaal wezenloos. Er kwam ook allemaal viezigheid uit Nina's achterste. De diagnose baarmoederontsteking lag voor de hand.
Van een operatie kon geen sprake zijn vanwege de hoge koorts. Nina kreeg antibiotica en mocht mee naar huis, met een afspraak voor de volgende ochtend. Omdat ze het zo slecht had en niet meer wilde eten ben ik vanaf gisteren de kleintjes aan het bijvoeden. Dat gaat nog niet van harte, maar alles wat ze binnenkrijgen is meegenomen.

Nina moest ontzien worden, dat was wel duidelijk. Gelukkig reageerde ze goed op de antibiotica en in de loop van de avond kwam er weer wat leven in haar, en kreeg ze ook weer belangstelling voor haar kittens. Met een hart vol zorgen ben ik gaan slapen, halverwege de nacht nog even bij haar gekeken, maar ze lag rustig bij de kittens. Vanmorgen bleek bij de dierenarts dat de koorts gelukkig een flink stuk was gezakt, naar 39.7 (38.5 is ongeveer normaal voor een kat). Ze kreeg opnieuw een antibiotica spuit en morgen worden we weer terug verwacht. Gelukkig eet ze inmiddels weer een beetje, en laat ze de kittens ook bij zich drinken.

Samen met mijn zus probeer ik de kleintjes zoveel mogelijk bij te voeden met een flesje. Vanmorgen waren ze allemaal zo'n 10 gram afgevallen, en dat moet natuurlijk niet gekker worden. Het verwijderen van haar baarmoeder is nog niet aan de orde. Wanneer de poes kort na een bevalling een baarmoederontsteking krijgt is deze blijkbaar veelal met medicijnen te genezen. Op dat oordeel van de dierenarts vertrouw ik dan voorlopig maar...

Het gaat helaas nog steeds niet goed met Nina. De afgelopen dagen hebben we meerdere bezoeken aan de dierenarts gebracht. De baarmoederontsteking lijkt af te nemen, maar gisteravond was één van Nina's tepels fors ontstoken. De dierenarts moest besluiten om haar zwaardere antibiotica te geven. Als gevolg daarvan is het zeer onwenselijk dat de kittens nog langer bij hun moeder drinken.

Ik heb gisteravond langdurig aan de telefoon gezeten met een aantal mensen om te overleggen wat te doen. Helaas kwam het zo ongeveer neer op de keuze "Nina of de kittens". Een haast onmogelijke keuze, al ben ik wel zo eerlijk om als het er echt op aankomt voor Nina te kiezen. Eleine van cattery Boralbia's bood aan om naar me toe te komen. Daar werd ik wel stil van, want het is anderhalf uur rijden voor haar, en ik vond het wel moeilijk om dat aanbod aan te nemen. Maar ja, wat voor keus had ik?

Gisteravond om half elf arriveerde Eleine, en zij heeft de kittens gevoed, gewogen en vervolgens zo taktvol mogelijk bij Nina weggehaald. Alleen Frida, de sterkste van de vier, ligt nog bij de moeder, al wordt ook zij bijgevoed. Het worden spannende dagen, waarin we er alles aan zullen moeten doen om in ieder geval Nina, en als het even kan ook de kittens door deze crisis heen te krijgen.

Uiteraard zal Nina in de toekomst geen kittens meer krijgen. Zodra ze is opgeknapt, wordt ze gesteriliseerd. Een drama zoals waar ze nu doorheen moet wil ik haar nooit meer aandoen.

Het lijkt eindelijk een beetje de goede kant op te gaan met het poezengezin. Nina krijgt wat meer eetlust en ze zorgt goed voor haar vier kittens.

Benny lijkt het een beetje ontwend om bij zijn moeder te drinken, die is nogal eens aan het zoeken naar een tepel. Dus hij krijgt voorlopig nog bijvoeding met de fles. En dat gaat goed, dan drinkt hij prima.

Het lijkt er in ieder geval op dat zowel Nina als de kleine ABBA'tjes er goed doorheen gaan komen. Verder eigenlijk op dit moment niet zoveel nieuws. Na de laatste hectische dagen hoop ik dat het nu voor ons allemaal wat rustiger wordt en dat er toch nog een moment van genieten komt.

De kittens zijn vandaag 3 weken oud en ze beginnen steeds meer op kleine katjes te lijken in plaats van de wollige bolletjes pluis van het begin. Ze groeien goed, ze drinken alle vier weer volledig bij mama Nina, die gelukkig helemaal is hersteld.

De kittens kunnen nu ook zelf uit de kittenkooi klimmen, op de momenten dat dat niet gewenst is, is de opening zodanig gebarricadeerd dat alleen Nina erin en eruit kan. Soms mogen de kittens even uit de kooi, om wat rond te scharrelen. Nina houdt ze dan nauwlettend in de gaten en houdt met voortdurend gemiauw en geprrr contact met haar kroost.

Nina's eetlust is gelukkig ook weer helemaal terug. Dat moet ook wel, want zo heeft ze genoeg melk voor haar kittens. Agnetha en Benny zijn echte vriendjes, waar de één is, gaat de ander. Frida en vooral Björn zijn wat minder ondernemend, die vinden het wel prima. Als ze uit de kooi kunnen dan doen ze dat, maar ze protesteren niet als de deur weer dicht gaat.

Agnetha en Benny willen nog wel eens luid mopperend tegen het gaas van de kooi staan om te laten weten dat ze nog lang niet klaar waren met de wereld buiten de kooi te ontdekken. Jonna begint de kittens nu ook wat interessanter te vinden. De eerste weken moest ze er niets van hebben, nu zit ze vaak voor de kooi om naar ze te kijken en als er eentje los rondloopt dan gaat ze er op af om dat mini katje eens goed te besnuffelen. In de kooi komt ze nooit, dat is duidelijk het domein van Nina.

© 2012 - 2017 cattery Jarinina
Voor alle foto's op deze website geldt: Alle rechten voorbehouden / All rights reserved.
Foto's gemaakt door Ankie Ottevanger en Petra van Wijk Fotografie