ABBA rulez!

Negen weken zijn de kittens vandaag en ze zijn vrijwel volledig zelfstandig. Onvoorstelbaar is het om te zien hoe ze zich in zo'n korte tijd ontwikkelen van blinde, volledig van hun moeder afhankelijke kittens in katten die, als het zou moeten, zonder hun moeder zouden kunnen leven.
Ze gaan nu ook een beetje hun eigen leven leiden, ze slapen niet meer altijd met z'n vieren bij elkaar, soms vind ik ze door het hele huis terug, hoewel ze wel vaak op zijn minst één broer of zus opzoeken om mee te slapen.
De katers Benny en Björn zijn nog steeds "knuffeliger" dan de dames Agnetha en Frida. Die mag ik wel aaien, maar opgepakt worden vinden ze maar niks, hooguit voor heel eventjes. Daarnaast heeft Agnetha een aversie tegen de weegschaal ontwikkeld. Eens per week, op vrijdag, weeg ik de kittens. De andere drie vinden dat ook niet echt geweldig, maar ze laten het wel toe. Agnetha niet. Die zorgt ervoor dat haar gewicht bij een schatting blijft. Nou ja, ze eet goed en ziet er goed uit, dus het zal wel goed gaan denk ik dan maar.

Dat de kittens met zijn vieren ruim in de meerderheid zijn in huis, dat beginnen ze ook aardig door te krijgen. Ze vinden het een feest om over de stoel te rennen en klimmen waarin Jonna ligt te slapen. De muts laat dat even toe, en gaat vervolgens chagrijnig rechtop zitten om ieder kitten dat in de stoel klimt eruit te meppen. Maar echt vals heb ik haar niet zien doen tegen de kleintjes. Ik verdenk haar ervan dat ze ze heel stiekem toch wel leuk vindt. Anders ga je namelijk niet op je rug liggen rollen op de grond terwijl de kittens om je heen rennen. Maar dat zie ik niet, denkt Jonna.....

Björn lijkt qua karakter veel op zijn moeder. ik denk dat ik van hem binnenkort net zo'n foto kan maken als van Nina indertijd: pontificaal bovenop mijn laptop. Hij heeft het al eens uitgeprobeerd, maar toen was ik net te laat met de camera.

Ze presteren het ook om uit het bakje van hun moeder mee te eten, iets wat Jonna nooit heeft aangedurfd. En mams laat het nog toe ook, al betekent het wel dat ze zodra haar bakje leeg is van mij verwacht dat ik het nogmaals vul, want Nina heeft nog steeds honger voor twee.
De kittens eten inmiddels ook zelfstandig harde brokjes, vooral Frida en Björn zijn er gek op. Daar zou Nina nou eens een voorbeeld aan moeten nemen :-)

Komende maandag krijgen de kittens hun eerste enting. Weer een mijlpaal in hun jonge leventje. Ik hoop dat alles goed gaat en dat er geen vervelende entreacties zullen optreden.
Er hebben zich tot op heden nog geen serieus geïnteresseerden gemeld voor Frida en Benny, maar echt erg vind ik het niet. Nog even en ik wil niet eens meer dat ze weggaan, hoewel ik me natuurlijk ook realiseer dat ze niet hier kunnen blijven en dat ik te zijner tijd toch echt op zoek moet naar een geschikt thuis voor hen.

© 2012 - 2019 cattery Jarinina
Voor alle foto's op deze website geldt: Alle rechten voorbehouden / All rights reserved.
Foto's gemaakt door Ankie Ottevanger en Petra van Wijk Fotografie