Mama Nina ! - verslag van een voorspoedige bevalling

De bevalling was er eigenlijk eentje uit het boekje. Achteraf is dat natuurlijk makkelijk gezegd, toen de bevalling bezig was dacht ik daar heel anders over. Tegen 3 uur hoorde ik een kat de slaapkamer in komen. Ik dacht dat het Jonna was, want Nina kwam sinds haar zwangerschap maar zelden boven. Maar het was Nina, die luid spinnend naast mijn bed stond. Ze wou net gaan kijken of ze ook onder het bed kon. Dat leek me geen goed plan, dus ik ben snel opgestaan en toen ging ze mee naar beneden. Ze wou eten, dus dat heb ik haar gegeven. Na het nog even aangekeken te hebben besloot ik om maar weer naar bed te gaan, deze keer met de slaapkamerdeur dicht. Maar het zat me niet lekker, en na een kwartier deed ik de deur open, en daar zat Nina. Voor mij was het duidelijk. Ik heb me aangekleed en mijn lenzen ingedaan en ben met haar mee naar beneden gegaan.

Daar begon ze vervolgens te zoeken naar een geschikte plek om te bevallen. In haar kraamdoos wilde ze niet. Onder de grand foulard op mijn bank of in het huisje van de krabpaal leek haar beter. Omdat ik dat niet met haar eens was heb ik de grand foulard van de bank gehaald en de krabpaal zo neergezet dat ze niet meer in het huisje kon. Toen ik tenslotte haar doos op een andere plek zette ging ze er wel in liggen.

De weeën begonnen uiteindelijk om 4.45 uur. En dat duurde, duurde en duurde. Nina had het duidelijk zwaar, maar ze gaf geen krimp. Ik legde mijn arm in de doos, zodat ze zich tijdens het persen schrap kon zetten. Geen moment is ze in paniek geweest, ze vertrouwde volledig op zichzelf, en hopelijk ook een beetje op mij.

Om 6.15 u werd eindelijk het eerste kitten geboren. Nina begon het direct droog te likken, alleen vertikte ze het om de navelstreng door te bijten, dus dat heb ik gedaan (nee, niet met mijn tanden). Een klein uur later, om 7.10 u werd het tweede kitten geboren, en om 8.00 uur nummer drie. Toen ging ze liggen, de kleintjes ondertussen verder droog likkend. Dus ik dacht dat het bij drie zou blijven. Ik belde even snel een collega om verslag uit te brengen. Daarna wilde ik het laken in de kraamdoos verschonen.

Dus ik til Nina eruit en wil net haar kittens pakken als ze verontwaardigd grommend weer in de doos klimt. Bleek dus dat er nog een vierde kitten was geboren, en die was ze nog driftig aan het droog likken. Ik kreeg een verwijtende blik over zoveel lompheid en heb haar toen dus maar met rust gelaten.

Vier kittens dus, 2 vrouwtjes en 2 mannetjes, met prima startgewichten, variërend van 117 tot 140 gram.
De gebroken nacht heb ik er graag voor over gehad om dit wondertje mee te mogen maken!

© 2012 - 2019 cattery Jarinina
Voor alle foto's op deze website geldt: Alle rechten voorbehouden / All rights reserved.
Foto's gemaakt door Ankie Ottevanger en Petra van Wijk Fotografie